Navigatie:



Sarcoïdose (voorheen: ziekte van Besnier-Boeck-Schaumann)

Wat is sarcoïdose?

Wat hebben prins Willem-Alexander, de schaatscoach Gerard Kempkers en PvdA politicus Felix Rottenberg met elkaar gemeen? Ze hebben allemaal de ziekte sarcoïdose (gehad). Ondanks deze bekende Nederlanders weten veel Nederlanders weinig over sarcoïdose.  

De oude benaming van sarcoïdose is ‘de ziekte van Besnier-Boeck-Schaumann’. Het is een ziekte, waarbij ontstekingen ontstaan op verschillende plekken in het lichaam. Bij deze ontstekingsreactie hopen grote hoeveelheden witte bloedcellen zich op in de aangedane organen tot zogeheten granulomen. Deze granulomen kunnen bijna overal in het lichaam ontstaan.  

Ondanks meer dan honderd jaar wetenschappelijk onderzoek is de oorzaak van sarcoïdose nog altijd onbekend. We weten inmiddels wel dat ons erfelijk materiaal (DNA) een rol speelt bij het ontstaan van sarcoïdose.

Naar boven

Verschijnselen / symptomen van sarcoïdose

De klachten, waarmee sarcoïdose patiënten naar een dokter gaan, kunnen uiteenlopen van vermoeidheid tot oogontsteking en hartkloppingen. Meer dan 90% van de patiënten heeft sarcoïdose in de longen. Deze patiënten kunnen last hebben van benauwdheid en hoesten. De klacht vermoeidheid komt veel voor bij sarcoïdose patiënten en kan erg invaliderend zijn. Sarcoïdose komt ook vaak voor in de lymfklieren, ogen, gewrichten en huid. Sarcoïdose in het zenuwstelsel (neurosarcoïdose) is zeldzaam. Sarcoïdose in het hart (cardiale sarcoïdose) komt gelukkig ook minder vaak voor. Het kan leiden tot hartfalen, hartkloppingen en een acute hartstilstand.  

Bij de meeste patiënten met sarcoïdose verdwijnen de granulomen in de loop van de tijd vanzelf, maar bij een aantal patiënten blijven de granulomen aanwezig of komen er steeds meer bij. In het meest ernstige geval vormt zich littekenweefsel op de plaats van de granulomen en dit kan leiden tot blijvende schade aan de organen.

Naar boven

Onderzoek sarcoïdose

Bij elke patiënt met verdenking op sarcoïdose zal een foto van de longen worden gemaakt. Daarnaast behoren blaastesten (longfunctie), bloedonderzoek en een hartfilmpje (ECG) tot de standaard onderzoeken. Bij veel patiënten is het nodig om een stukje lichaamsweefsel te onderzoeken om de diagnose sarcoïdose met zekerheid te kunnen stellen en andere oorzaken uit te sluiten.

Naar boven

Behandeling sarcoïdose

Niet elke sarcoïdose patiënt heeft een behandeling nodig. Bij veel patiënten gaat de ziekte vanzelf over zonder behandeling. Wanneer de functie van belangrijke organen bedreigd is, moet er met medicijnen gestart worden. De eerste keus behandeling is prednison, een krachtige ontstekingsremmer. Bij sommige patiënten slaat de behandeling met prednison niet aan en moeten andere geneesmiddelen worden gebruikt om de ziekteactiviteit te onderdrukken. Hierbij moet u denken aan behandelingen met methotrexaat en infliximab. Dit zijn, net als prednison, krachtige ontstekingsremmers.

Naar boven

Expert sarcoïdose in het CWZ

Het CWZ beschikt over uitstekende voorzieningen om de diagnose te stellen of uit te sluiten. Dr. R. Janssen is gepromoveerd op de ziekte sarcoïdose in het St. Antonius Ziekenhuis te Nieuwegein. Het AMC, waar dr. A. van Veen is opgeleid tot longarts, is net als het St. Antonius Ziekenhuis een kenniscentrum voor sarcoïdose. We kunnen stellen dat sarcoïdose patiënten in het CWZ in goede handen zijn!

Naar boven

Meer informatie over sarcoïdose

Mocht u na het lezen van bovenstaande informatie nog vragen hebben, dan kunt u terecht bij uw eigen (long- of huis)arts. U kunt ook de Links longziektenvolgende websites<//a> bezoeken.

Naar boven


Zoek op ziektebeeld

Informatie over Q-koorts

Q-koorts bacterie