Interview CWZine

Werelden verbinden

Zorgconsulent allochtonen Mimount Ezzahouani | CWZ Nijmegen

Een ziekenhuisopname heeft extra veel impact op de allochtone patiënt. Die zich vaak een vreemde voelt in een onbekende wereld. Met andere gebruiken en gewoonten. Soms botsen die werelden zó, dat hulp wenselijk is. Zorgconsulent Mimount Ezzahouani wordt er dan bij geroepen om als intermediair tussen zorgverlener en allochtone patiënt 'brandjes te blussen' en begrip te creëren. Om 'werelden van verschil' met elkaar te verbinden. Aan het woord: Mimount Ezzahouani.

Heel direct
'In de Westerse cultuur is het gebruikelijk heel direct te communiceren. Een arts is opgeleid om bij een slecht nieuwsgesprek vooral duidelijk te zijn. 'U gaat binnenkort dood', is een boodschap die echter helemaal verkeerd kan vallen in de cultuur van de islam. De patiënt en de familie ervaren deze boodschap als beledigend. Hoezo? Jij bent Allah niet! Jij bepaalt toch niet ons lot? 

Mee bidden
Laatst werd ik opgeroepen bij de intensive care. Daar dreigde de boel te escaleren. Een boze familie maakte stennis omdat de arts de behandeling van vader wilde stoppen. Er was namelijk geen perspectief meer. Toen ik het telefoontje kreeg, gaf ik al via de telefoon door dat de arts de boodschap voorzichtig moest brengen. Stap voor stap. Toen ik arriveerde waren de gemoederen nog steeds verhit. Ik heb de familie duidelijk gemaakt dat hun vader de beste zorg heeft gekregen. Dat de artsen alles hebben gedaan om zijn leven te redden. En dat bidden het enige was dat ze nog konden doen. “Jullie geloven toch in Allah?”, vroeg ik. “Jullie vaders leven ligt nu in zijn handen”. “Ik bid met jullie mee”, zei de betreffende arts.  Ze leefde écht mee. Dat maakte een enorm verschil. De gemoederen bedaarden en er kwam ruimte en rust om afscheid van vader te nemen. Later klampte de arts mij aan in de gang. “Ik was zó blij dat je erbij was”, zei ze tegen mij.'

Geen partij
Sinds mijn zevende woon ik in Nederland. Ik ben moslima en spreek naast Nederlands, Berbers en Arabisch. Daardoor kan ik bijvoorbeeld communiceren met mensen uit Egypte, Irak, Iran, Marokko, Syrië en Afghanistan. Ik ken de gewoonten en rituelen van de islamitische cultuur, maar ben ook helemaal thuis in de Westerse wereld. Ik weet wat allochtonen beweegt en kan me inleven in hen. Tegelijkertijd snap ik waar artsen en verpleegkundige tegenaan lopen in de ziekenhuispraktijk. Ik vertel beide groepen over die 'andere wereld'. Ik ben er zowel voor de allochtone patiënt als voor de zorgverlener. Ik kies geen partij. Vaak is er miscommunicatie om bijna niks. Met een beetje voorlichting en begrip kunnen veel problemen de wereld uit.'

Insha'Allah
'Regelmatig loop ik een rondje over de afdelingen. Om te kijken of ik iets kan betekenen. Ik neem de tijd om even een praatje te maken. Met patiënten of de familie. Allochtone patiënten vertrouwen mij hun problemen toe. Ze voelen nabijheid en het gemeenschappelijk geloof. Sommige woorden zijn heel belangrijk voor ons en passeren regelmatig de revue bij onze gesprekken. Een ervan spreekt boekdelen over hoe wij in het leven staan, gelovend in het lot. Insha’Allah. Als God het wil.’