Hartfalenpatiënt over begeleiding aan huis

Hartfalenpatiënt | CWZ Nijmegen

Ritjes naar het ziekenhuis kan ze bijna niet meer opbrengen. Daarom zijn de huisbezoeken van de wijkverpleegkundige een uitkomst voor hartfalenpatiënt mevrouw Rutten (76). De hartfalenpoli CWZ houdt op de achtergrond een oogje in het zeil.

Kind aan huis

Sinds 2008 is mevrouw Rutten aan het sukkelen met haar gezondheid. Ze kwam bij de longarts vanwege COPD en bij de internist vanwege nierproblemen. Dan was er nog een verkalkte hartklep die een beetje open stond. Ook bij cardiologie en de hartfalenpoli is ze dus al jaren kind aan huis. En dan hebben we het nog niet over de urologie en de pijnkliniek waar ze geregeld komt. Mevrouw Rutten lacht: ‘Ze moeten allemaal een goede boterham aan me verdienen. Overal waar ik kom in CWZ, kennen ze me. ‘Pas zei een arts: ‘Hallo mevrouw Rutten, bent u daar nu alweer? Als u me zo miste, had u toch een foto van me mee kunnen nemen!’ Ach, ik heb ook veel leuke dingen meegemaakt in het ziekenhuis.’

Vaste lijn

Eerst hield ze steeds vocht vast. Bijna elke maand belandde ze weer een paar dagen in CWZ tot dat vocht verdwenen was. Totdat ze afgelopen juni een PICC-lijn kreeg. Dat is een vaste lijn die via een ader in de arm helemaal naar het hart loopt. ‘Elke dag krijg ik medicijnen voor het hartfalen via die lijn. Sindsdien ben ik niet meer in het ziekenhuis opgenomen geweest. Nou ja, alleen nog voor een technisch mankementje: een verstopping in de lijn, maar dat telt eigenlijk niet mee. Op dit moment gaat het goed met me’, zegt mevrouw Rutten.

Bellen

Sinds ze de PICC-lijn heeft, komt er elke dag een wijkverpleegkundige van ZZG Zorggroep. Die doet de controles, verzorgt de lijn en voegt nieuwe medicijnen toe. Vaak is dat Corinne Klabbers, die 4 jaar geleden de hartfalentraining van CWZ volgde. Corinne: ‘Omdat de situatie niet zo stabiel is, bellen mevrouw Rutten en ik één keer per week met Jacqueline of Ilse van de polikliniek voor hartfalen van CWZ. Dan bespreken we klachten, bloeddruk, benauwdheid en gewicht. Het is heel fijn dat we de poli zo gemakkelijk kunnen bereiken. En ze bellen altijd terug als je dat vraagt.’ 

‘Voor mij zijn de huisbezoeken heel fijn, want die ritjes naar het ziekenhuis kan ik haast niet meer opbrengen'
Mevrouw Rutten, hartfalenpatiënt

Zuinig met energie

Mevrouw Rutten: ‘Voor mij zijn de huisbezoeken heel fijn. Die ritjes naar het ziekenhuis kan ik haast niet meer opbrengen. Eerst kon ik nog alleen gaan, maar tegenwoordig lukt dat niet meer en moet ik mijn lieve kinderen vragen om te rijden. Dat vind ik heel vervelend. Die doen al zoveel voor me.’ Corinne: ‘Als je doodmoe bent, moet je zuinig omgaan met je energie. Die wil je liever niet besteden aan een ziekenhuisrit, maar aan dingen die belangrijk voor je zijn. Met deze thuisbehandeling dragen we bij aan kwaliteit van leven.’

Geen adem

Omdat mevrouw Rutten niet meer zal genezen, is de huisarts de hoofdbehandelaar geworden. Hij heeft een kort lijntje met de wijkverpleegkundigen. Corinne: ‘Ik tref hem regelmatig, soms spreken we tegelijk bij mevrouw Rutten af.’ ‘Hij komt elke week bij me langs’, vervolgt mevrouw Rutten. ‘Als ik echt geen adem meer heb en het zover is, laat hij me inslapen, hebben we afgesproken. Toch denk ik er bijna niet bij na dat ik er morgen niet meer kan zijn. Ik heb een heel goed team om me heen. Ze doen enorm hun best en ze hebben het allemaal goed met me voor.’

Elkaar opzoeken

Corinne pleit voor nog meer samenwerking, ook in andere situaties. ‘Ik mis in de opleidingen de aandacht voor de zorg na het ziekenhuis. Als mensen steeds langer thuis blijven wonen, zullen meer behandelingen thuis moeten gebeuren. Het is goed dat de ziekenhuizen, thuiszorg en eerste lijn elkaar meer opzoeken om dit samen in te richten. Dit is een mooi voorbeeld van samenwerken in de regio met transmurale zorg. Wat is de wens van de patiënt? Wat is de vraag van het ziekenhuis? En wat kunnen wij in de wijk bieden? Er kan heel veel thuis. De hartfalenzorg is daar een mooi voorbeeld van.'

Juiste zorg op de juiste plek is één van de ambities van CWZ in ons programma Beter beter worden - onze zorg.

December 2016 (mevrouw Rutten is inmiddels helaas overleden)

> Naar het overzicht patiëntenverhalen