In de zorg is het druk. Een gesprekje, een luisterend oor of iemand die even meeloopt: daar is niet altijd ruimte voor. Vrijwilligers springen in dat gat. Ze geven patiënten nét dat beetje extra aandacht dat een bezoek aan het ziekenhuis prettiger en persoonlijker maakt. ‘Het zijn juist die kleine dingen die veel betekenen voor patiënten’, zegt Audrey van Druten, coördinator vrijwilligers. Ze vertelt over nieuwe ontwikkelingen rond de vrijwillige inzet.
Luisterend oor en helpende hand
CWZ telt bijna 100 vrijwilligers. Je ziet ze overal: in de centrale hal, bij de meldpunten, op verpleegafdelingen en bij de koffiekar en op de poliklinieken. Ze praten mee in de cliëntenraad en zijn participatielid bij psychiatrie. Ze heten mensen welkom, wijzen de weg, lopen mee naar afspraken. Ze bezorgen kaarten en maken een praatje met eenzame patiënten. Audrey ziet dagelijks hoeveel impact dat heeft. ‘Een vrijwilliger ziet meteen of iemand zenuwachtig is of de weg niet weet. Die stapt erop af en neemt de tijd. Patiënten voelen zich dan minder alleen.’ Een mooi voorbeeld is de begeleiding na een TIA. ‘Als een vrijwilliger meeloopt naar het onderzoek, hoeft de patiënt niet te denken over de route. Dat is fijn als je gespannen bent voor het onderzoek en de diagnose.’
Verschil met betaald werk
‘Vrijwilligers doen géén werk dat bij betaald werk hoort. Dat is ons beleid én dat bewaak ik goed,’ vertelt Audrey. ‘Ze verrichten geen zorgtaken, maar doen ondersteunend werk. Ik kan me voorstellen dat de rol van vrijwilligers in de toekomst gaat veranderen. Want de zorg verandert. Patiënten liggen korter in het ziekenhuis en moeten steeds meer zelf regelen, ook digitaal. Dat betekent dat vrijwilligers ook nieuwe taken krijgen. Denk aan het digitaal ondersteunen bij het invullen van pre operatieve vragenlijsten. Vorig jaar is het Breinplein geopend. Daar ondersteunen vrijwilligers patiënten die oefenen op een virtuele fiets.’
Hulp op poliklinieken
Nieuw is hun inzet op de polikliniek oogheelkunde, één van de drukste afdelingen met eigen operatiekamers. Vrijwilligers ontvangen patiënten, bieden koffie of thee aan en geven uitleg over wachttijden. ‘Sommige patiënten zien slecht en lopen verdwaald rond,’ vertelt Audrey. ‘Vrijwilligers helpen hen naar de wachtkamer en bij het koffiezetapparaat of lopen mee naar de apotheek.’ Wie weet past deze vorm van vrijwillige inzet in de toekomst ook wel op andere poliklinieken of op het poliplein.’
Neonatologie en oncologie
Een van de nieuwste ontwikkelingen is de inzet van vrijwilligers op neonatologie. Ze maken ‘mijlpaalkaartjes’, versieren de afdeling en doen kleine klusjes die eerder door verpleegkundigen werden uitgevoerd. Audrey: ‘Straks is daar elke dag iemand aanwezig en ook bekijken we optie voor vrijwillige inzet in het weekend. Dit zorgt dat ouders wat extra aandacht krijgen.’ Nieuw is ook de inzet van vrijwilligers bij oncologie voor psychosomatische ondersteuning. Zij komen vanuit het Marikenhuis, waar ze een speciale opleiding hebben gedaan.
Veel animo om te helpen
Het blijkt populair om vrijwilliger te zijn in CWZ. Audrey ontvangt meer aanmeldingen dan er plekken zijn. ‘Met een wachtlijst ben ik gestopt. Als er nu een plek vrijkomt, gaat er een vacature uit. Daar komen zoveel mensen op af, dat ik nog beter een passende match kan zoeken tussen afdeling en vrijwilliger.’ Vrijwilligers zijn gemiddeld één keer per week aanwezig, meestal een dagdeel van vier uur. Sommigen helpen op twee afdelingen of komen vaker.
Erbij horen
Voor Audrey is het belangrijk dat vrijwilligers er echt bij horen. ‘We willen dat ze zich onderdeel voelen van CWZ, niet iemand die ‘ernaast’ staat, maar deel van het team. Op de afdeling krijgt elke vrijwilliger dan ook een aanspreekpunt. Als coördinator wil ik graag korte lijntjes houden met deze contactpersonen en een sfeer creëren waarin vrijwilligers altijd laagdrempelig bij mij terecht kunnen.’
Om de gelijkwaardigheid te bevorderen, krijgen vrijwilligers toegang tot een CWZ-account en het intranet en kunnen ze zich opgeven om lid te worden van de personeelsvereniging. Ook ontvangen ze reiskostenvergoeding nadat ze deze zelf gedeclareerd hebben. Net als alle andere CWZ’ers ontvangen zij attenties met kerst en op de Dag van de Zorg. Verder organiseert CWZ jaarlijks een vrijwilligersuitstapje als dank voor alle inzet.
Ogen en oren van het ziekenhuis
‘Vrijwilligers zijn de ogen en oren van het ziekenhuis’, zegt Audrey. ‘Ze lopen rond op afdelingen, komen dicht bij patiënten en zien wat die nodig hebben.' Patiënten en afdelingen zijn blij met de vrijwilligers. Regelmatig komen er complimenten en bedankjes voor hen binnen bij de klantenservice. ‘Hun inzet is nooit vanzelfsprekend. Het is extra. En dat extra maakt het ziekenhuis warmer, besluit Audrey.