Meedenkadvies: ervaringen en aandachtspunten

29 september 2026

Illustratie huisarts

Sinds 1 januari 2026 is het meedenkadvies in de plaats gekomen van het teleconsult. We kijken terug op een succesvolle overgang naar deze nieuwe werkwijze. Het meedenkadvies wordt inmiddels breed ingezet en biedt huisartsen de mogelijkheid om laagdrempelig advies van een medisch specialist in te winnen, met als doel de patiënt waar mogelijk in de eerste lijn te blijven behandelen. Begin oktober is het aanbod verder uitgebreid met het specialisme plastische chirurgie. Daarmee kunnen we als ziekenhuis een breed palet aan specialistische meedenkadviezen aanbieden.

Wat leren we uit de eerste steekproeven?

Recent hebben we de eerste steekproeven uitgevoerd. Daaruit blijkt dat het aantal adviezen ongeveer gelijk is gebleven aan het aantal teleconsulten in 2025. Het wordt dus goed gevonden en gebruikt.

Verder blijkt dat aanvragen nog niet altijd aan alle voorwaarden voldoen. Het meedenkadvies is bedoeld om u als huisarts te ondersteunen bij de behandeling in de eerste lijn en waar mogelijk een verwijzing naar de tweede of derde lijn te voorkomen. Uitgangspunt is dat u zonder het advies van de medisch specialist voor deze zorgvraag tot een reguliere verwijzing zou overgaan. Het geschatte foutpercentage komt uit rond de 19%. Dit zijn aanvragen waarbij al duidelijk is dat de patiënt zal worden verwezen. Of wanneer de vraagstelling niet gericht is op het voorkomen van een verwijzing. In die situaties kan het meedenkadvies niet rechtmatig worden gedeclareerd.

Voorkomt het advies een verwijzing?

We vragen u om vóór iedere aanvraag bewust te beoordelen of het advies van de medisch specialist daadwerkelijk kan bijdragen aan het voorkomen van een verwijzing en om voldoende medische context en een concrete adviesvraag mee te geven. Zo zorgen we er samen voor dat het meedenkadvies wordt ingezet waarvoor het bedoeld is en kunnen we patiënten waar mogelijk passende zorg in de eerste lijn blijven bieden.

Wanneer is een meedenkadvies passend?

Voor een passend en declarabel meedenkadvies gelden de volgende voorwaarden:

  • De aanvraag is erop gericht om waar mogelijk een verwijzing te voorkomen. Als vooraf al duidelijk is dat de patiënt wordt verwezen, is een meedenkadvies niet passend.

  • De aanvraag bevat voldoende relevante medische informatie, zoals anamnese, bevindingen, voorgeschiedenis, medicatie en relevante diagnostiek.

  • Er is een concrete, inhoudelijke vraagstelling over diagnostiek, behandeling en/of het verdere beleid.

  • Een vraag die uitsluitend betrekking heeft op één losse onderzoeksuitslag, bijvoorbeeld alleen laboratoriumonderzoek of ECG-duiding, valt niet onder het meedenkadvies. Een uitslag kan wel onderdeel zijn van een bredere inhoudelijke adviesvraag.

  • Voor dezelfde zorgvraag is niet eerder een meedenkadvies aangevraagd.

  • De patiënt is voor deze zorgvraag niet eerder verwezen.

  • Er is geen sprake van spoed. Het meedenkadvies is bedoeld voor planbare zorg.

  • De patiënt is vooraf geïnformeerd over het aanvragen van het meedenkadvies en heeft hiermee ingestemd.

Samen verder ontwikkelen

Het meedenkadvies is een nieuwe werkwijze en zowel de toepassing als de toetsingskaders ontwikkelen zich nog verder. De komende periode blijven we de ervaringen volgen en gebruiken we nieuwe steekproeven om de kaders verder te verduidelijken.

We zijn blij met de succesvolle overgang en het gebruik van het meedenkadvies. Met de komende toevoeging van plastische chirurgie wordt het aanbod verder verbreed.

Dank voor uw medewerking en voor het samen verder ontwikkelen van het meedenkadvies.