Chirurg-oncoloog en longchirurg Mariël Keemers-Gels verlaat CWZ na 26 jaar

‘Tijdens mijn studie geneeskunde dacht ik dat ik kinderarts of gynaecoloog wilde worden. In de loop van de tijd merkte ik dat dit niet bij mij paste, de chirurgie wèl.’ Mariël sloeg haar vleugels uit als chirurg, destijds in een wereld met vooral veel ‘grote’ mannen. Nu is het tijd om afscheid te nemen van CWZ.

CWZ is ‘mijn’ ziekenhuis

Mariël: ‘Mijn eerste baan was op de spoedeisende hulp in het Universitair Medisch Centrum Groningen, gecombineerd met het geven van onderwijs aan geneeskundestudenten. In die periode deed ik ook mijn promotieonderzoek.’ Ze besloot toen de wereld van de chirurgie in te gaan en startte in 1997 als jong gepromoveerde dokter met de opleiding chirurgie. ‘Op 1 april 2000 begon ik in CWZ als AIOS chirurgie voor het laatste deel van de opleiding. Ik ben nooit meer weggegaan. CWZ is echt ‘mijn’ ziekenhuis, dat wist ik vanaf de eerste stap die ik over de drempel zette.’

‘Het gevoel dat we er met elkaar voor onze patiënten zijn is er nog altijd. Het maakt niet uit waar je in het ziekenhuis werkt; of dit nu bij de facilitaire dienst is, je verpleegkundige, laborant of medisch specialist bent. We hebben allemaal hetzelfde doel en dat voel je aan de sfeer die hier hangt.’

Nieuwe ontwikkelingen

‘Binnen de maatschap heelkunde kreeg ik, naast mijn werk als chirurg, de vrijheid om me bestuurlijk te ontwikkelen. Ik was voorzitter van de medische staf en zette me in voor de duurzame inzetbaarheid van dokters. Het resultaat hiervan is dat we in de medische staf IFMS (Individueel Functioneren Medisch Specialisten)- gesprekken goed hebben geborgd. Ook investeerden we in ondersteuning bij calamiteiten (peer support), mentorschap voor jonge specialisten, intervisie en intercollegiale coaching. Daarnaast geef ik meerdere dagen per jaar, via de landelijke organisatie Academie Medisch Specialisten, samen met een beroepscoach, de training coachingsvaardigheden voor collega’s.’

‘De laatste jaren deed ik onderzoek naar plantaardige voeding en het effect van voeding op de behandeling van onder andere borstkanker. Sinds een paar jaar eet ik daarom zelf volledig plantaardig. Gelukkig komt er steeds meer aandacht voor de rol én de kracht van voeding en leefstijl. Ik ben van plan over dit onderwerp een boek te schrijven; we kunnen hier nog veel meer uithalen!’

Meer gezamenlijke kennis

Dat we ons binnen de chirurgie specialiseren in een specifiek aandachtsgebied is een groot verschil met jaren geleden. Toen was het vakgebied nog niet zo verdeeld. Tegenwoordig worden jonge chirurgen niet meer opgeleid als algemeen chirurg, maar als vaatchirurg, traumachirurg, gastro-enterologisch chirurg of chirurg-oncoloog. De longchirurgie doen chirurgen er als tweede aandachtsgebied bij.

Mariël: ‘Dit maakt dat onze expertise in al deze vakgebieden is uitgebreid, wat heel fijn is voor onze patiënten. Het betekent ook dat er meer chirurgen nodig zijn, omdat de kennis is verspreid en je voor de diensten meerdere chirurgen per aandachtsgebied nodig hebt.’

‘De borstkanker operaties gaan tegenwoordig allemaal in dagbehandeling en veel buik- en longoperaties zijn vandaag de dag mogelijk via een kijkoperatie. Dat geeft patiënten minder pijn én ze kunnen sneller naar huis. Een ander verschil is dat we patiënten veel meer meenemen in hun behandelplan. Eerder vertelde de dokter wat er moest gebeuren om te genezen. Nu bespreken we op de mammapoli voor- en nadelen van verschillende opties en kijken we samen wat bij de patiënt past.’

Dankbaar afscheid

‘CWZ houdt altijd een speciaal plekje in mijn hart. Ik ben trots op de maatschap heelkunde en dankbaar dat ik de kans kreeg om hier te groeien binnen het chirurgische vak. Er zijn ontelbare patiënten die ik samen met mijn collega’s mocht behandelen. Hier kreeg ik ontzettend veel dankbaarheid voor terug: het mooiste wat je kan meenemen als je stopt met werken. CWZ, ik ga je missen en wens iedereen alle goeds voor de toekomst.’