Schildklier
De schildklier is een vlindervormig orgaan dat in de hals onder het strottenhoofd en boven het borstbeen tegen de luchtpijp is gelegen. De schildklier maakt hormonen aan belangrijk zijn voor de stofwisseling. Met stofwisseling wordt de snelheid bedoeld waarmee de lichaamscellen hun werk doen. Schildklierkanker komt weinig voor.
Het is nog niet bekend wat de precieze oorzaak is van schildklierkanker. De aandoening komt vooral voor bij mensen bij wie in de jeugd het hoofd, de hals of de borst met bestraling is behandeld, bijvoorbeeld als therapie voor tuberculose. Verder kan ook een erfelijke factor een rol spelen bij het ontstaan van de ziekte. Schildklierkanker groeit meestal zeer langzaam. Het kan soms jaren duren voordat er klachten optreden. Schildklierkanker is in de meeste gevallen goed te behandelen of te genezen. Belangrijk is om levenslang onder controle te blijven.
Om bij één of meerdere van bovenstaande klachten een diagnose te kunnen stellen, worden verschillende onderzoeken uitgevoerd. Een bloedonderzoek wordt gedaan om de schildklierfunctie te bepalen. Een echo wordt gemaakt om de aard van de knobbel te beoordelen. Tevens kan tijdens de echo met een holle naald schildklierweefsel worden opgezogen (een punctie) om vervolgens onder de microscoop te bekijken. Met andere onderzoeken, bijvoorbeeld scans, is te bepalen of de kankercellen zijn uitgezaaid.
Behandeling
Schildklierkanker is meestal goed te genezen omdat het gezwel meestal vroeg opgemerkt wordt en omdat het zich lange tijd plaatselijk ontwikkelt. De geneeskansen hangen echter wel sterk af van het type schildklierkanker waar het om gaat. Er zijn vier grote groepen van schildklierkanker. Wanneer schildklierkanker wordt vastgesteld bestaat de behandeling vrijwel altijd uit een operatie. Soms kan de uitbreiding zodanig zijn, dat een operatie niet goed mogelijk is. Dan zal bestraling (radiotherapie) kunnen worden overwogen.
De behandeling is afhankelijk van het type en de grootte van de kanker en de eventuele verspreiding. Bij de operatie wordt meestal de gehele schildklier verwijderd. Dit betekent dat de patiënt de rest van zijn leven schildklierhormoontabletten moet blijven gebruiken, omdat deze hormonen niet meer door het eigen lichaam worden aangemaakt. Soms wordt na de operatie nog aanvullend behandeld met radioactief jodium of radiotherapie (bestraling). Als ook de lymfeklieren naast de schildklier zijn aangetast, worden deze ook weggenomen.
Bij alleen een verdenking op schildklierkanker, bijvoorbeeld wanneer de punctie onvoldoende duidelijkheid verschaft, wordt eerst een deel van de schildklier verwijderd voor nader onderzoek onder de microscoop. Pas als de diagnose schildkliercarcinoom definitief is vastgesteld, wordt besloten de gehele schildklier te verwijderen.
Folders
- Schildklieroperatie
G493-F_10-10.pdf (128.52 kb)
