Hartritmestoornissen
Bij een hartslag trekken eerst de boezems samen om het bloed naar de kamers te verplaatsen en dan trekken de kamers samen om het bloed naar de longen of naar de rest van het lichaam te sturen. Het prikkelgeleidingssysteem zorgt ervoor dat het samentrekken in de juiste volgorde en in het juiste tempo gebeurt.
Normaal maakt een gezond hart overdag 60 à 70 slagen per minuut. Aan de pols kunt u het hartritme goed voelen. Bij een gezond hart volgen de hartslagen elkaar steeds in een regelmatig tempo op.
Als het hartritme onder normale omstandigheden van het gewone patroon afwijkt, spreken we van hartritmestoornissen of aritmie. Bij het onderscheiden van ritmestoornissen wordt gekeken naar de snelheid van het ritme en naar de oorsprong van de ritmestoornis.
Als de hartslag tijdens afwijkende periodes steeds boven de 100 per minuut ligt spreken we van een tachycardie. Een te langzame hartslag, die onder de 50 blijft, noemen we een bradycardie. De afwijkende hartslag kan regelmatig zijn of onregelmatig: dan weer te snel, dan weer te langzaam.
Behandeling
Behandeling van hartritmestoornissen komt meestal pas ter sprake als u er ook klachten van ondervindt. Afhankelijk van de precieze oorzaak van een hartritmestoornis, kan de cardioloog kiezen uit een aantal behandelingen.Medicijnen zijn de meest voorkomende behandelingsvorm. Bij de behandeling van hartritmestoornissen, en dan eigenlijk alleen voor tachycardieën.
Bij een te langzame hartactie wordt een pacemaker overwogen. Als uit bloedonderzoek blijkt dat uw schildklier te snel werkt, zult u medicijnen krijgen die dat tegengaan.
Met een defibrillator kan onder narcose een elektrische impuls worden gegeven aan de hartspier. Dit heet cardioversie en is bedoeld om het normale hartritme weer te herstellen.
Men kan proberen om via een speciale katheter de plaats van oorsprong van de ritmestoornis in uw hart te lokaliseren en uit te schakelen of te isoleren (EFO/ablatie). Het EFO wordt in het CWZ verricht, voor de ablatiebehandeling wordt u doorverwezen.
De implanteerbare cardioverter defibrillator (ICD) reageert elke keer op kamerfibrilleren of kamertachycardie door een of meer stroomstoten af te geven die het normale ritme herstellen.
