Hartfalen
Hartfalen is een verzamelnaam voor ziektebeelden met als belangrijkste overeenkomst dat het hart tekortschiet in het rondpompen van het bloed. Een verzwakt hart kan de bloedsomloop onvoldoende in stand houden. De aanvoer van zuurstofrijk bloed is van wezenlijk belang voor weefsels en organen.
Wie aan hartfalen lijdt, merkt daar zelf in het begin niet altijd veel van. Je bent wat sneller moe en kortademig. Treden er klachten op, dan worden die meestal veroorzaakt door vocht dat zich in het lichaam ophoopt. Door een verminderde wordt vocht niet goed afgevoerd. Op verschillende plaatsen in het lichaam ontstaat vochtophoping. Problemen ontstaan vaak door vocht in de longen dat de ademhaling bemoeilijkt. Minder ernstig is de ophoping van vocht in buik, benen of enkels.
Oorzaken van hartfalen
De meest voorkomende oorzaken van hartfalen zijn:
- Een oud hartinfarct: door een infarct kan, omdat het een deel van de hartspier is beschadigd, de pompfunctie van het hart verminderen.
- Hoge bloeddruk: is een belasting voor de hartspier die het bloed tegen een hogere druk in moet wegpompen. Door de langdurige belasting wordt de spier dikker en stijver waardoor de pompkracht verder afneemt.
- Hartklepaandoeningen: door deze extra belasting kan de hartspier na verloop van tijd zijn pompkracht verliezen.
- Hartritmestoornis: een te snel, te langzaam of onregelmatig hartritme veroorzaakt een minder krachtige en onregelmatige uitstroom van bloed.
- Cardiomyopatie: is een ziekte van de hartspier.
Behandeling
De behandeling van hartfalen is er vooral op gericht het hart te ondersteunen. Doel is daarbij de klachten te bestrijden en verdere verzwakking van de hartspier te voorkomen. Dit gebeurd vooral met medicijnen. Veel gebruikte middelen zijn bloeddrukverlagende medicijnen (ace-remmers en bètablokkers) en plasmedicijnen (diuretica).
Als maximale ondersteuning met medicijnen onvoldoende resultaat geeft, kan een pacemaker bij sommige mensen met hartfalen uitkomst bieden.
