Aandoeningen

Een erfelijke ziekte waardoor de afscheidingen van het lichaam dikker en abnormaal zijn; wordt ook taaislijmziekte of mucoviscoïdose genoemd. Andere symptomen treden later op en kunnen zijn: niet in het normale tempo aankomen en groeien, lichtgekleurde, vettige ontlasting die blijft drijven in de toiletpot en vies ruikt en steeds weer luchtweginfecties. Vaak hoest het kind aanhoudend en produceert het grote hoeveelheden plakkerig slijm.

Er zijn twee soorten taalstoornissen:
Stoornissen die ontstaan bij het leren van taal. Ze komen alleen voor bij kinderen en heten ook wel taalontwikkelingsstoornissen.
Stoornissen die later ontstaan met taal, bijvoorbeeld door hersenletsel. Een voorbeeld is afasie.

Vergroten en opzwellen van het tandvlees door verschillende oorzaken. Toename of zwelling van tandvlees, een aandoening die tandvleeshyperplasie wordt genoemd, ontstaat

Gingivitis; ontsteking van het tandvlees, meestal veroorzaakt door slechte mondhygiëne.

De teelbal zit in het scrotum gedraaid en zorgt voor hevige pijn. De symptomen van een teelbaltorsie treden meestal plotseling op. Deze kunnen onder andere zijn: plotselinge pijn in het scrotum die in hevigheid toeneemt, pijn in de liezen en de onderbuik en het scrotum is aan de betreffende kant rood en uiterst gevoelig. De pijn kan zo hevig zijn dat men misselijk wordt en moet overgeven. Teelbaltorsie is gevaarlijk, want als niet onmiddellijk wordt opgetreden, is er schade aan de teelbal.

Een teek is een klein (een tot drie millimeter groot), bruin-zwart spinachtig insect. Teken kruipen. Ze kunnen niet springen of vliegen. Tekenbeten zijn vaak pijnloos waardoor u ze niet opmerkt. Het is belangrijk dat u contact opneemt, als u vanaf enkele dagen tot ongeveer drie maanden na de tekenbeet een van de volgende verschijnselen krijgt: een rode of blauwrode vlek op de huid die steeds groter wordt (groter dan 5 cm), een rode of blauwrode vlek samen met griepachtige klachten zoals koorts, hoofdpijn of spierpijn. Als u dubbel gaat zien of een scheef aangezicht krijgt. Als u in uw arm of been pijn of tintelingen krijgt of weinig kracht meer heeft. Als u gewrichtsklachten krijgt (als een of meer gewrichten dik en pijnlijk worden) meestal aan uw armen of benen. Deze verschijnselen kunnen op de ziekte van Lyme wijzen. Als de klachten wijzen op de ziekte van Lyme dan krijgt u antibiotica.

We spreken van een tennisarm als de plek waar de onderarmspieren aan uw elleboog vastzitten, geïrriteerd is. Een tennisarm doet pijn wanneer u uw hand dichtknijpt, uw pols naar achteren buigt en uw onderarm naar buiten draait.

Kleine scheurtjes in de tepel, veroorzaakt door het voeden. Deze geven een stekende of branderige pijn, meestal wanneer de baby met drinken begint

Wondinfectie, veroorzaakt door een bacteriële toxine die ernstige spierkramp veroorzaakt; ook wel wondkramp of kaakklem genoemd. De symptomen van tetanus treden gemiddeld vijf tot tien dagen na de besmetting op en bestaan uit koorts, hoofdpijn en spierstijfheid in de kaken, armen, nek en rug. In een volgende fase ontstaat pijnlijke spierkramp. Wanneer de spieren van de keel of borst worden aangetast, ontstaan ademhalingsmoeilijkheden die kunnen leiden tot stikken.

Een erfelijke vorm van anemie waarbij het lichaam te weinig van een deel van de hemoglobine, het zuurstofdragende pigment van rode bloedlichaampjes, maakt. Dat zijn: bleke huid, kortademigheid na lichte inspanning en een opgezwollen onderlichaam door de vergrote milt en lever. Kinderen met ernstige thalassemie groeien langzaam en de seksuele ontwikkeling wordt vertraagd. De beenderen van de schedel en het gezicht kunnen verdikken door de vergroting van het beenmerg.

Ook wel costoclaviculair compressiesyndroom (CCCS) genoemd; krachteloosheid of zwelling van arm en hand, al dan niet samen met gevoelloze (‘slapende’)vingers opgewekt door bepaalde posities van de arm, waardoor bloedvaten en/of zenuwen afgeklemd worden. De klachten bij het syndroom zijn afhankelijk van wat wordt afgekneld. Als dit de armslagader is, veroorzaakt dit vermoeidheid in de arm en hand. Het wordt dan bijvoorbeeld onmogelijk de hand langere tijd boven het hoofd te houden. Afknelling van de armaders veroorzaakt stuwing in de aders, waardoor de arm dikker kan worden en blauwig verkleurt. Soms ontstaat een trombose van de armader, waardoor de arm pijnlijk wordt en zeer sterk kan opzwellen. Als voornamelijk de zenuwplexus wordt afgekneld, treedt er regelmatig een ‘slapend’ of tintelend gevoel op in de vingers (vooral de vingers aan de kant van de pink) en de arm. Vaak worden mensen met een TOS hierdoor ’s nachts wakker of kunnen zij alleen in bepaalde posities in slaap komen.

We spreken van een TIA wanneer een gedeelte van de hersenen tijdelijk te weinig bloed krijgt. Daardoor werken bepaalde hersencellen tijdelijk minder goed of helemaal niet. TIA staat voor Transient Ischaemic Attack. Vrij vertaald is dit een ‘voorbijgaande doorbloedingsstoornis’. Sommigen noemen het ‘een voorbijgaande beroerte’. De verschijnselen van een TIA verschillen per persoon, afhankelijk van de plaats in de hersenen waar de bloedtoevoer is verminderd. Elk hersengebied heeft zijn eigen taak. Zo is er bijvoorbeeld één bepaald hersengebied voor de spieren in een arm, één voor de spieren in uw gezicht, voor uw spraak of voor het kijken. Afhankelijk van het gebied dat te weinig bloed krijgt, kunt u bijvoorbeeld opeens uw arm niet meer gebruiken, of u kunt niet meer duidelijk praten, uw gezicht trekt scheef of u ziet even veel minder. Dit noemen we uitvalsverschijnselen. Gelukkig gaan de verschijnselen van een TIA vanzelf over: vaak binnen vijf minuten tot een halfuur, soms later, soms pas na 24 uur. Duurt de uitval lang of blijven er uitvalsverschijnselen bestaan, dan spreken we van een CVA (Cerebro Vasculair Accident) of beroerte.

Onwillekeurige, herhaalde samentrekkingen van een of meer spieren (zenuwtics). Een zenuwtrekking duurt meestal maar heel kort, maar kan zich een aantal malen snel achtereen herhalen. Het gaat bijvoorbeeld om: snel, onbeheerst knipperen met de ogen, trekken van de spieren rond de mond, schouders ophalen of trekbewegingen met de nek; en ongewild samentrekken van het middenrif, dat gegrom of gehik veroorzaakt.

Gedraaide dwangstand van hoofd. De aandoening kan gepaard gaan met pijn en stijfheid van de nek.

Zeldzame maar ernstige ziekte, veroorzaakt door toxinen van stafylokokken of streptokokken. De symptomen, die abrupt beginnen, zijn onder andere koorts, braken, diarree en hevige spierpijn, soms gepaard gaand met verwardheid en een lichtrode huiduitslag over het hele lichaam die doet denken aan zonnebrand. Er kunnen ook ernstige complicaties optreden, zoals nierfalen (Acute nierinsufficiëntie). De patiënt moet in het ziekenhuis worden behandeld met intraveneuze antibiotica, hierna herstelt 90 procent van de patiënten volledig.

Besmetting van organen met larven van een rondworm, vaak gepaard met koorts. Meestal gaat toxocariasis niet gepaard met symptomen. Soms kunnen de symptomen echter bestaan uit: lichte koorts en ziek voelen. Ernstige besmetting met larven in de longen kan een piepende ademhaling en een droge hoest veroorzaken. Als de larven in de hersenen doordringen, kunnen ze epilepsie veroorzaken. Besmetting van de ogen leidt tot beschadiging van het netvlies (het lichtgevoelige vlies achter in het oog) en tijdelijke of blijvende blindheid

Protozoaire infectie; zeer ernstig voor ongeboren kinderen en mensen met verminderde weerstand. De meeste gezonde mensen krijgen geen symptomen. Soms kunnen zich echter een tot drie weken na de besmetting lichte symptomen voordoen. Deze zijn: pijnloze opzetting van de lymfklieren, meestal in de hals, vermoeidheid en koorts en hoofdpijn. Bij mensen met verminderde weerstand kan toxoplasmose soms toevallen veroorzaken. Een ongeboren kind dat geïnfecteerd raakt, kan blind ter wereld komen. Bij de minder ernstige vormen van de infectie kunnen de kinderen bij de geboorte geen symptomen hebben; na maanden of jaren ontwikkelen zich dan ziekteverschijnselen, zoals gezichtsverlies, gebrekkige ontwikkeling van geestelijke vermogens en gehoorafwijkingen.

Een hardnekkige oogontsteking, die vaak schade veroorzaakt aan het hoornvlies, de transparante voorkant van het oog. Trachoom veroorzaakt om te beginnen een ontsteking van het bindvlies, het vlies over het oogwit en de binnenkant van de oogleden (zie Conjunctivitis. Tot de latere symptomen behoren: dikke etterige afscheiding in het ontstoken oog, roodheid van het oogwit en korrelig gevoel in het oog.

Het stromen van tranen uit het oog door overproductie of ontoereikende afvoer. Een tranend oog is meestal het gevolg van irritatie van het oog door een vreemd voorwerp, zoals een vuiltje.

Trichomonas is een seksueel overdraagbare aandoening (soa). Een trichomonas-infectie kan een ontsteking van de vagina, plasbuis of blaas veroorzaken. Trichomonas is niet ernstig en is goed te behandelen. Vrouwen hebben vaker klachten dan mannen. Als de vagina ontstoken is, kan dit jeuk en veel, soms onaangenaam ruikende, soms geelgroene afscheiding veroorzaken. De schaamlippen en binnenkant van de vagina kunnen rood, gezwollen en pijnlijk zijn. Het plassen kan hierdoor pijn doen. Mannen krijgen zelden klachten van een trichomonas-infectie. Soms is er ‘s ochtends een beetje afscheiding. De uitgang van de plasbuis kan geïrriteerd zijn en het plassen kan een branderig gevoel geven.