Aandoeningen

Plotseling en met tussenpozen vernauwen van de kleine slagaders in de handen en soms de voeten. De volgende symptomen van het fenomeen van Raynaud en de ziekte van Raynaud treden bij handen en voeten op en duren enkele minuten tot enkele uren: gevoelloze of tintelende vingers of tenen, soms overgaand in een pijnlijk brandend gevoel en kleurverandering in vingers of tenen; eerst worden ze wit, dan blauw en vervolgens rood als er weer bloed naar het weefsel stroomt (tricolor).

Ontsteking van gewrichten als gevolg van een abnormale immuunreactie op een recentelijk doorgemaakte infectie elders in het lichaam. De reactieve vormen van artritis ontstaan binnen drie tot dertig dagen nadat de aanvankelijke infectie

Mensen met refluxklachten hebben last van opboeren, brandend maagzuur of pijn achter het borstbeen

De verklaring voor reisziekte is dat je je door de bewegingen niet meer met je ogen kunt oriënteren op de horizon. Het evenwichtsorgaan geeft dan impulsen aan het braakcentrum in de hersenen. Het gevolg is misselijkheid en soms braken, bleek zien en zweten. Reisziekte komt het meeste voor bij kinderen, met name in de leeftijd tussen twee en tien jaar.

Resusincompatibiliteit; een zwangere die resusnegatief is, kan antistoffen aanmaken of bij zich dragen, die bloed van een resuspositief kind kunnen afbreken. Dit komt in Nederland bij ongeveer 200 zwangeren per jaar voor. De foetus kan bloedarmoede krijgen en als gevolg daarvan al in de baarmoeder te veel vocht vasthouden (hydrops foetalis). Ook kan zich een hydramnion (extreem veel vruchtwater) ontwikkelen. Wordt het probleem niet tijdig onderkend, dan bestaat het gevaar om in de baarmoeder te sterven (zie Doodgeboorte). Na een zwangerschap met actief resusantagonisme kan een kind met ernstige bloedarmoede worden geboren. Vaak is het dan nodig nieuw bloed te geven (wisseltransfusie). Dit kan ernstige geelzucht, en daarmee de kans op hersenbeschadiging voorkomen.

Een erfelijke, progressieve degeneratie in het netvlies, het lichtgevoelige vlies achter in het oog.Als u retinitis pigmentosa hebt, is het eerste symptoom vaak slecht zien bij schemerlicht (nachtblindheid). Later gaan de randen van het blikveld, het zogenoemde perifere gezichtsveld, verloren en wordt het gezichtsvermogen geleidelijk slechter tot alleen nog maar het centrale gezichtsvermogen overblijft (‘tunnelvisie’). Tunnelvisie leidt zelden tot volledige blindheid.

Een zeldzame vorm van kanker op het netvlies, het lichtgevoelige vlies aan de achterkant van het oog. Het meest voorkomende symptoom is een grauwachtig witte pupil; deze is vooral goed te zien op foto’s die met flitslicht zijn genomen. Door een retinoblastoom gaat het kind slecht zien, wat weer tot strabisme (zie Scheelzien) kan leiden

Beschadiging van bloedvaten in het netvlies, veroorzaakt door diabetes mellitus (suikerziekte). De symptomen van diabetische retinopathie kunnen onopgemerkt blijven tot er al ernstige schade aan het netvlies is. Als de ziekte voortschrijdt, kan het gezichtsvermogen in één oog plotseling verdwijnen doordat een van de fragiele nieuwe bloedvaten in het netvlies scheurt (zie Bloeding in het glasachtig lichaam) of door netvliesloslating (Oogspiegelen (test)). Raadpleeg uw arts onmiddellijk als u plotselinge slechtziendheid constateert. Als u diabetes hebt, doet u er verstandig aan uw ogen om de één à twee jaar te laten onderzoeken. De frequentie van het oogonderzoek wordt mede bepaald door de mate waarin er wel of geen lichte afwijkingen te zien zijn, het type van de diabetes (type 1 of 2) en hoe goed de diabetes is ingesteld.

Een chronische aandoening van vooral de kleine hand- en voetgewrichten waarbij de gewrichten pijnlijk, gezwollen, stijf en misvormd raken. Meer specifieke klachten zijn:stijve, pijnlijke en gezwollen gewrichten. In een later stadium pijnloze kleine knobbels (noduli) op plaatsen waar druk ontstaat, zoals onder de ellebogen. Bij vrouwen kunnen de symptomen verbetering vertonen tijdens de zwangerschap.

Een zeldzame ziekte waarbij de hersenen en de lever plotseling ontstoken raken. De ziekte komt bijna altijd voor bij kinderen jonger dan tien jaar. De exacte oorzaak is niet bekend. De symptomen treden altijd heel snel op, binnen een paar uur, en kunnen zijn: overgeven, sufheid en stuipen. Verder kan het kind bewusteloos en in coma raken, en uiteindelijk overlijden

Een schimmelinfectie die jeukende, ronde, roodschilferende plekken veroorzaakt op de romp of in de liezen.

Rubella; een onschuldige ziekte, die voor een ongeboren kind echter ernstige gevolgen kan hebben als de moeder besmet raakt. De symptomen van rodehond treden twee tot drie weken na de besmetting op en bestaan uit: opgezette lymfklieren in de nek en achter de oren; soms zijn ook andere lymfklieren opgezet, zoals in de oksels en liezen. Na twee tot drie dagen een roze, niet-jeukende huiduitslag op het gezicht en de romp, die na drie dagen verdwijnt.

Roodvonk komt voor vanaf de leeftijd van drie jaar. Volwassenen kunnen het ook krijgen. Vroeger was roodvonk een veelvoorkomende, ernstige ziekte. De ziekte is tegenwoordig zeldzamer en heeft een minder ernstig beloop. Roodvonk begint plotseling met verlies van eetlust, keelpijn, snel oplopende koorts (soms tot 40 graden) en pijnlijke klieren in de hals. Soms gaat het gepaard met overgeven of buikpijn. De tong wordt eerst wit en na drie dagen rood, dik en bobbelig (frambozentong). Op de tweede dag ontstaat een rode uitslag op de borst. Deze uitslag (rode puntjes op een rode achtergrond) voelt ruw aan en jeukt niet. De uitslag verspreidt zich over het hele lichaam, vooral naar de oksels en de liezen. De huid rond de mond blijft bleek. De koorts daalt binnen drie tot vijf dagen. De uitslag verdwijnt enkele dagen later. Na twee tot drie weken kan de huid vervellen, vooral aan de handen en voeten.

Roos is een aandoening waarbij veel huidschilfers op de behaarde hoofdhuid verschijnen. De kleine witte schilfers zitten vaak los in het haar.

Langdurige, soms blijvende rode kleur en pukkeltjes op de huid van wangen en voorhoofd. De huiduitslag wordt gekenmerkt door: rode, gezwollen huid, pukkels met gele of witte kopjes, verwijde haarvaatjes (teleangiëctasieën)en een stekend, brandend of jeukend gevoel in de aangedane huid

Klachten die samenhangen met telkens herhaalde lichamelijke activiteiten in combinatie met stress, hoge werkdruk of te weinig afwisseling. Wordt ook ‘muisarm’ genoemd. De klachten bij RS I ontwikkelen zich geleidelijk. In het begin is er alleen pijn bij bepaalde bewegingen of bij een bepaalde houding. De pijn verdwijnt weer in rust. Klachten zijn: pijn, steken, tintelen of bewegingsbeperking in het aangedane lichaamsdeel en soms coördinatie- of krachtverlies, huidverkleuring of temperatuurverschillen.

Lage rugpijn wordt ook wel 'spit' genoemd. Lage rugpijn zit onderin de rug. Soms straalt de pijn uit naar de billen of naar een of beide bovenbenen. De pijn kan plotseling ontstaan of meer geleidelijk en is hevig of zeurend. Bij hevige pijn zijn bepaalde houdingen en bewegingen soms niet meer mogelijk. 'Gewone' lagerugpijn wil zeggen dat er geen aanwijzingen zijn voor een hernia, ziekte, afwijking of beschadiging als oorzaak van de pijn. Gewone lagerugpijn komt vaak voor en gaat vanzelf over.