Aandoeningen

Aambeien zijn uitstulpingen van het slijmvlies aan de binnenkant van de darm, vlak voor de anus (poepgaatje). Ze kunnen jeuken, een branderig gevoel geven of pijn doen. Aambeien zorgen soms voor verlies van een beetje bloed, slijm of ontlasting. Soms zakken ze met de ontlasting naar buiten; dat geeft een vervelend, drukkend gevoel.

Incontinentie voor urine wil zeggen dat u uw plas niet goed kunt ophouden.U voelt plotseling aandrang om te plassen en u kunt dit dan niet tegenhouden tot u bij het toilet bent. Dit wordt aandrangs- of urge-incontinentie genoemd. Sommige mensen hebben ook last van inspannings- of stressincontinentie.

Ernstige pijn aan één kant van het gezicht door druk, ontsteking of een andere aandoening van de wortel van de gevoelszenuw van het gelaat (de nervus trigeminus of drielingzenuw).

Verslapping of verlamming van de aangezichtsspieren aan één kant van het gezicht door beschadiging van de gelijkzijdige aangezichtszenuw (nervus facialis).

Een draadworm die eitjes legt rond de anus; dit veroorzaakt hevige jeuk. Meestal bestaan de symptomen uit:’s nachts hevige jeuk in het anale gebied, ontsteking van de anus door voortdurend krabben en in sommige gevallen lichte buikpijn.

Een kras op het oppervlak van het hoornvlies, de transparante voorkant van het oog. De symptomen van een hoornvliesbeschadiging treden gewoonlijk plotseling op. Hiertoe behoren: pijn in het oog, roodheid van het oog en tranen, gevoeligheid voor fel licht en veelvuldig knipperen.

Slikproblemen door een motoriekstoornis van de slokdarm.De klachten ontwikkelen zich gewoonlijk langzaam en zijn de volgende: moeilijk slikken, pijn in de borst of een naar gevoel achter het borstbeen dat kan samenhangen met eten, het terugstromen van onverteerd voedsel tijdens de maaltijd of in de uren daarna, vooral ’s nachts en uiteindelijk gewichtsverlies.Als achalasie niet wordt behandeld, is er een iets grotere kans op slokdarmkanker.

Afwijkende lengtegroei, vooral in de benen, te wijten aan een afwijkend gen, waardoor het kind klein blijft Symptomen zoals korte, kromme benen en een uitstekend voorhoofd zijn meestal al bij de geboorte te zien. Andere symptomen treden later pas op: klein van stuk, korte, brede handen en voeten, onderste deel van de ruggengraat naar voren gebogen (lendenlordose) (zie Kyfose en lordose) en waggelend lopen.

Jeugdpuistjes worden ook wel 'acne' genoemd. Bijna iedereen heeft wel eens jeugdpuistjes gehad. Meestal krijgen mensen de puistjes tussen hun vijftiende en vijfentwintigste jaar, maar ze komen ook daarna nog voor. Sommige mensen hebben er meer of langer last van dan anderen.

Buitensporige groei van delen van het lichaam, veroorzaakt door de overproductie van groeihormoon door de hypofyse. Bij volwassenen verschijnen de fysieke veranderingen bijna onmerkbaar. Soms wordt de aandoening ontdekt bij het vergelijken van oude foto’s met nieuwe. De volgende symptomen kunnen opvallen. Veranderingen in de vorm van het gezicht, zoals een grotere kaak. Vergroting van handen of voeten leidt tot een grotere maat (hand)schoenen. Het dieper worden van de stem. Het opzwellen van de tong. Tintelingen in handen en voeten, buitensporig zweten en toegenomen ruwe lichaamsbeharing.

Rozerode, schilferige, ruwe plek op de huid, veroorzaakt door langdurige blootstelling aan zonlicht.

Een goedaardige tumor op de evenwichtszenuw, tussen oor en hersenen. De symptomen ontwikkelen zich meestal langzaam, treffen bijna altijd slechts één oor en kunnen zijn: progressieve slechthorendheid, fluitende of suizende geluiden in het oor (zie Tinnitus, Oorsuizen, tinnitus), hoofd- en oorpijn, duizeligheid (Slakkenhuisimplantaten (behandeling)) en evenwichtsverlies. Een acusticusneurinoom groeit traag, maar als het groter wordt, kan het op de hersenen drukken, met als gevolg gebrekkige coördinatie en beweging.

Ontsteking van hart, gewrichten en huid door een bacteriële infectie. Acuut reuma ontwikkelt zich één tot vier weken nadat de keelpijn is verdwenen. De belangrijkste klachten zijn: hoge koorts, belangrijke gewrichten zoals knieën, ellebogen en enkels doen pijn en zwellen op en karakteristieke vlekkerige roze uitslag op romp en ledematen.

Te weinig corticosteroïde hormonen in het bloed waardoor de stofwisseling verandert. e symptomen ontwikkelen zich langzaam, maar worden binnen enkele weken of maanden steeds duidelijker: een vaag gevoel van ziek zijn, vermoeidheid en zwakte, geleidelijk eetlustverlies, gewichtsverlies en huidverkleuring die op bruin worden door de zon lijkt, vooral in de lijnen van de handpalm en op de knokkels, ellebogen en knieën.

Abnormaal laag zuurstofgehalte van het bloed als gevolg van longbeschadiging. De symptomen ontstaan door het lage zuurstofgehalte en kunnen de volgende zijn: benauwdheid, blauwe tint van lippen en tong (cyanose), angstgevoelens, verwarring en zweten.

Attention deficit hyperactivity disorder: een gedragsstoornis waarbij het kind voortdurend veel te actief is en/of zich moeilijk kan concentreren. De symptomen van ADHD beginnen al vroeg, meestal als het kind drie tot zeven jaar oud is. Deze kunnen zijn: geen taak kunnen afmaken, korte aandachtsspanne en niet in staat zich in de klas te concentreren. Moeite met het opvolgen van instructies, de neiging te veel te praten en anderen voortdurend te onderbreken, moeilijk (op de beurt) kunnen wachten. Niet in staat rustig alleen te spelen en lichamelijk impulsief zijn.

<var class="highlight1"></var>Afasie is een taalstoornis. Sommige mensen met afasie begrijpen niet wat andere mensen zeggen. Anderen begrijpen wel alles, maar kunnen zelf weinig of niets zeggen. Of ze praten in onbegrijpelijke wartaal. Ze hebben vaak ook moeite met lezen en schrijven, met gebaren en met symbolische taal (zoals op verkeersborden). Tekeningen en foto's begrijpen ze wel goed. Er zijn ook lichtere vormen van afasie. Mensen vergeten dan vooral veel woorden en hebben moeite met praten. Sommige mensen met afasie merken niet dat er iets mis met ze is. Ze praten bijvoorbeeld onbegrijpelijk, maar horen dat zelf niet. Het is voor hen erg frustrerend dat andere mensen hen niet begrijpen.

Abnormaal hangen van een of beide bovenste oogleden.

Pijnlijke zweertjes in het mondslijmvlies, ook wel mondzweertjes genoemd.

Seropositiviteit; chronische infectie die, als behandeling uitblijft, de immuniteit aantast en andere infecties mogelijk maakt. e eerste klachten doen zich meestal binnen zes weken na de besmetting met hiv voor. Sommige mensen krijgen griepachtige verschijnselen met een of meer van de volgende symptomen: opgezette lymfklieren, koorts, vermoeidheid, huiduitslag, spierpijn en/of keelpijn. Na een paar weken zijn deze symptomen verdwenen en voelt de patiënt zich volkomen gezond. Sommige mensen krijgen echter de volgende verschijnselen: aanhoudend opgezette lymfklieren, infecties van de mond, zoals spruw (zie Candidiasis), ontstoken tandvlees (zie Gingivitis). Ernstige, aanhoudende herpesinfecties zoals herpes aan de lippen (zie Koortslip) of de geslachtsorganen (zie Herpes genitalis, Trichomoniasis), uitgebreide genitale wratten, jeukende, schilferige huid (zie Seborroïsch eczeem) en gewichtsverlies.