Regelgeving
- Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ)
- Centrum indicatiestelling zorg (CIZ)
- Medisch Specialistische Verpleging Thuis (MSVT)
- Huisartsenzorg
- Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO)
Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ)
Via de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) kan iedere Nederlander die in Nederland woont in aanmerking komen voor zorg en ondersteuning bij ziekte, handicap of ouderdom. De AWBZ dekt medische kosten die niet onder de zorgverzekering vallen en die door bijna niemand op te brengen zijn.
Om aanspraak te kunnen maken op deze wet, heeft u een indicatiebesluit nodig van het Centrum indicatiestelling zorg (CIZ). Voor de meeste soorten professionele nazorg betaalt u een inkomensafhankelijke bijdrage.
Folder
- Nazorg met AWBZ-indicatiestelling na opname in het CWZ
G105_03-08.pdf (39.92 kb)
Centrum indicatiestelling zorg (CIZ)
Om te beoordelen of u in aanmerking komt voor zorg, inventariseert de indicatiesteller van het CIZ samen met u grondig naar uw gezondheid en woon- en leefsituatie. De indicatiesteller stelt vast wat u eventueel aan zorg nodig heeft. Dit doet het CIZ aan de hand van de richtlijnen van het ministerie van VWS. Vervolgens wordt er gekeken naar wat u zelf kunten wat uw huisgenoten aan zorg op zich kunnen nemen. Kunnen uw huisgenoten taken overnemen, dan wordt verwacht dat zij dat daadwerkelijk doen. In dat geval spreken we van gebruikelijke zorg. Het CIZ heeft hier een folder over. U komt dan niet in aanmerking voor vergoeding op grond van de AWBZ.
Medisch Specialistische Verpleging Thuis (MSVT)
Per 1 januari 2010 is Medisch Specialistische Verpleegkundige Thuiszorg overgeheveld van de AWBZ naar de Zorgverzekeringswet. Ook zijn sinds 1 januari 2010 overeenkomsten afgesloten met een aantal thuiszorginstellingen. Zij bieden medisch specialistische verpleging in de thuissituatie. De verpleging valt onder verantwoordelijkheid van de behandelend specialist. Met ingang van 1 januari 2010 komen deze kosten ten laste van de Zorgverzekeringswet.
Huisartsenzorg
- De door de arts voorgeschreven verpleegkundige handeling die minder dan één keer per week plaatsvindt.
- De voorgeschreven verpleegkundige zorg dient minder frequent plaats te vinden dan één keer per week.
- Indien de patiënt door beperkingen niet in staat is de huisarts te bezoeken, zal de huisarts zelf (of zijn praktijkassistent) de patiënt moeten bezoeken om de verpleegkundige handeling uit te voeren. De vp-handeling vindt één keer per week of vaker, maar niet dagelijks plaat.
Wat valt onder huisartsenzorg
- Wondzorg: Tot en met 6 x per week, is de cliënt in staat de behandelend huisarts zelf te bezoeken? Ja, dan huisartsenzorg.
- Ambulante compressie therapie: Tot en met 6 x per week, is de cliënt in staat de behandelend huisarts zelf te bezoeken? Ja, dan huisartsenzorg.
- (Hulp bij) het toedienen van injecties: Tot en met 6 x per week, is de cliënt in staat de behandelend huisarts zelf te bezoeken? Ja, dan huisartsenzorg.
- Verwisselen/inbrengen van een sonde: Minder dan 1 x per week (bijvoorbeeld elke twee weken), dan huisartsenzorg 1x of 2x per week
- Is de cliënt in staat de behandelend arts zelf te bezoeken? Ja, dan huisartsenzorg
- Suprapubisch catheter verwisselen à 6 weken.
- Blaascatheter verwisselen à 6 weken
- PEG- catheter verwisselen
- Controle van de bloedruk
- Is de cliënt in staat de behandelend huisarts zelf te bezoeken? Ja, dan huisartsenzorg.
Contra-indicaties:
- Kinderen tot 18 jr
- Patiënten met een terminale indicatie
- MSVT
Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO)
De Wet maatschappelijke ondersteuning (WMO) zorgt ervoor dat iedereen kan meedoen aan de maatschappij en zelfstandig kan blijven wonen. Het gaat bijvoorbeeld om mensen met beperkingen door ouderdom of handicap, een chronisch psychisch probleem, maar ook om vrijwilligers en mantelzorgers. Voor de meeste soorten professionele nazorg betaalt u een inkomensafhankelijke bijdrage.
