Zes bedden voor intensieve zorg
Zes bedden had de eerste afdeling voor intensieve zorg. Daarmee was ‘het Canisius’ in 1965 een van de eerste Nederlandse ziekenhuizen met een dergelijke voorziening. De anesthesist dr. J. Ellul had het initiatief ertoe genomen. Voor de verpleegkundigen was die nieuwe afdeling niet gemakkelijk. De zeven verpleegkundigen die op de afdeling werkten, moesten zich in no time de nieuwe apparatuur eigen maken en alles weten van ECG’s en reanimatie.
Van privacy voor de patiënten was geen sprake.De patiënten lagen bij wijze van spreken boven op elkaar: een gordijn was de enige afscheiding met de buurman of buurvrouw. Dat kon beschamende situaties teweeg brengen. Om de schijn van privacy te wekken als iemand het Heilig Oliesel kreeg toegediend, werden de gordijnen om het bed van de stervende patiënt dichtgetrokken. Maar het ontging de andere patiënten natuurlijk niet. Soms baden ze zelfs mee, want elk geluid was te horen. In 1984 kwam een einde aan die achterhaalde situatie en zag een volledig nieuwe afdeling het levenslicht.
