De dag van een medisch specialist
De werkdag van een medisch specialist in de jaren vijftig verschilt met een dag nu. Vaste operatiedagen, weekendregelingen en tussendoor en ‘s avonds telefoontjes met huisartsen zijn er nog altijd, maar ‘s middags een privé-praktijk runnen, is er niet meer bij.
Ook het inloopspreekuur waar patiënten uren wachten tot ze aan de beurt zijn - wie herinnert zich nog de lange rijen op het voorplein aan de Sint-Annastraat? - is niet meer. Alleen bij Dermatologie kunnen patiënten ‘s morgens een uurtje vrij binnenlopen. Toch zijn deze voorbeelden ‘peanuts’.
Wie toen en nu naast elkaar legt, ziet een zwaardere en minder overzichtelijke werkdag, vooral ingegeven door meer en nieuwe wetgeving, technologische en maatschappelijke ontwikkelingen en de behoefte aan meer bemoeienis met het management van het ziekenhuis. De laatste jaren moeten medisch specialisten verplicht meer tijd besteden aan patiënten, omdat zij hen meer moeten informeren vanwege de Wet op de Geneeskundige Behandelovereenkomst.
Omdat ze met een sein lopen, worden specialisten meer dan vroeger gestoord tijdens het werk. Door grotere aantallen co-assistenten en arts-assistenten vergt begeleiding meer tijd. En dan zijn er nog de vele vergaderingen, zoals met de staf, de vrijgevestigden, de Raad van Bestuur, andere ziekenhuizen, sollicitanten, commissies, de eigen maatschap of vakgroep, landelijke organisaties, et cetera. De hoge werkdruk, die overigens de hele zorgsector treft, is zorgelijk.
